Geocaching i rower
Moje córeczki uwielbiają bawić się w poszukiwanie skarbów. Sam będąc dzieckiem bawiłem się w poszukiwacza, ukrytego przez piratów skarbu. Z wypiekami na twarzy zarywałem noc czytając „Wyspę skarbów” Stevensona. Dziewczynki, tak jak i mnie, pociąga odkrywanie tajemnic. Niejednokrotnie, chcąc przepędzić je sprzed telewizora, proponowałem wypad do lasu w celu „poszukiwania nowych ciekawych miejsc”, albo odkrywania historii Magicznego Lasu. Te nasze małe wojaże zawsze dobrze się kończyły, a dziewczynki podekscytowane wracały do domu i przekrzykiwały się jedna przez drugą próbując opowiedzieć mamie o tym, co im się właśnie przydarzyło.
Od jakiegoś czasu zajmuję Zuzankę i Natalię nową zabawą. Poszukujemy skarbów za pomocą koordynat GPS. Wspólnie odszukujemy miejsce, w którym jest ukryty kesz, pełniący rolę poszukiwanego przez nas skarbu. Następnie za pomocą wskazówek odnajdujemy schowanego kesz – skrzynkę geocache. Uciechy jest, co niemiara, kiedy odnajdujemy pojemnik, wpisujemy się do logbooka oraz, co najważniejsze, wymieniamy fant.
Zabawa w geocaching jest o tyle ciekawa, że z odkrywcy możemy przeistoczyć się w pirata chowającego skarb. Tyle samo emocji, co poszukiwanie daje nam ukrywanie kesza. Dziewczynki szykują skrzynki, wybierają fanty, wycinają logbooki, certyfikaty. Istne ZPT – mają ciekawe dla nich zajęcie, rozwijają się manualnie…
Skrzynki ukrywane są przeważnie w ciekawych miejscach. Mogą to być okolice zabytków, fortyfikacji, urokliwe zakątki lub miejsca pozytywnie oddziaływujące na naszą percepcję. Dla mnie to atut zabawy w geocaching. Móc odnaleźć skrzynkę i jednocześnie znaleźć się w niebanalnym otoczeniu. Osoba ukrywająca skrzynkę umieszcza koordynaty wraz z opisem miejsca, podpowiedziami lub fotografiami na jednym z serwisów geocachingowych. Tam też wyszukuję oznaczone na mapie skrzynki. Mogę odnaleźć informacje techniczne takie jak: wielkość skrzynki, rodzaj (tradycyjna, quiz, multicache lub inna), czy są w niej umieszczone fanty, czy należy mieć ze sobą coś do pisania (standardowo w skrzynkach umieszcza się ołówek i temperówkę, lecz ze względy na wielkość niektóre z nich są zaopatrzone tylko w logbook) dowiedzieć się czy skrzynka została już odnaleziona etc.
Geocaching można „uprawiać” przy okazji. Przy okazji wyjazdu na wakacje, odwiedzin, weekendowych wypadów w góry, czy też podróży służbowej. Dowolnie.
***
Jakiś czas temu pomyślałem, że dobrze by było urozmaicić trening i uzupełnić bieganie jazdą na rowerze. Zaopatrzyłem się w starego, dobrego bicykla. Postanowiłem jeździć nim przynajmniej raz w tygodniu. Niedaleko od mojej wioseczki rozciągają się porośnięte pięknym lasem Wzgórza Pszczółkowskie, które idealnie nadają na jazdę MTB. Jednak mnie pociąga coś innego: szybkie i dalekie przemieszczanie, czyli rower szosowy i pokonywanie większych odległości. Wymarzyłem sobie nawet – więcej – postawiłem sobie za cel wycieczkę nad morze. Jeśli okoliczności będą sprzyjać, wyruszę na początku czerwca. Na MTB też mam ochotę, byłbym kłamca gdybym twierdził inaczej, może nie tak wielką jak na jazdę po szosach, ale wiosną pomyślę o takim rodzaju kręcenia korbą, a wszystko to z myślą o starcie w rasowym AR – rajdzie przygodowym. A gdyby połączyć biegową pasję z jazdą na rowerze i do tego pływanie, to może w przyszłości spróbowałbym sił w triatlonie. Kuszące.
Póki, co spełniam się, jako kolarz amator, przemierzam mało uczęszczane drogi na pograniczu województw dolnośląskiego, lubuskiego i wielkopolskiego. Czasami bywa, że asfalt się urywa, a droga zamienia się w leśny dukt. Zawracam wtedy i jadę przecierać nowe szlaki.
***
Zabawa w geocaching i kręcenie korbą świetnie się pokrywają. Ściągam koordynaty kolejnej skrzynki do Garmina i w ten sposób obieram cel na dany dzień. Na początku zbierałem skrzynki ukryte w mojej okolicy i raczej skrzynki, które są mało atrakcyjne do rodzinnego odkrywania – głównie mikro, wyposażone tylko w logbook i ołówek.
Od skrzynki do skrzynki rośnie dystans, który muszę pokonać. Tak się składa, że w okolicach Leszna jest ukrytych kilka z nich, przez co mam zagwarantowane około 80km jazdy, raz w tygodniu, do końca lutego (pod warunkiem, że aura będzie łaskawa). Wraz z rosnącym kilometrażem, zwiększa się mój apetyt na jazdę rowerem. Nie, to nie jest tak, że bieganie mi się znudziło. Wręcz przeciwnie. Dzięki odskoczni, jaką jest niewątpliwie rower, chęci na bieganie nie maleją.
Za piętnaście minut zakończy się ładowanie akumulatorów w lampce. Wcisnę na siebie Eldrisy, na nie założę zestaw drogowy nr 1, czyli szelki odblaskowe. W Garminie tkwią zapisane koordynaty kolejnej skrzynki, którą odkryję. Dokonam szybkiego przeglądu bicykla i wyruszę przy świetle księżyca na nocną wyrypę po to, aby zdobyć kolejny skarb.
Listopad – podsumowanie miesiąca
Podsumowanie miesiąca w pełnych tygodniach 31.10 – 27.11.2011 r.
Powrót do formy
Minął długi okres roztrenowania, podczas którego odpoczywałem, pozbywałem się niepotrzebnych nawyków. Żegnałem się ze stresującymi sytuacjami, które sam sobie napędzałem niczym nieuważny poganiacz krów, który został stratowany przez własne stado. Odpędzałem od siebie złe wilki… Może inaczej, nie dopuszczałem do siebie „bezlitosnego skrzata”, który miał wstrętny nawyk, wykorzystywania mnie nadmiernie, przy czym, doprowadzał do szewskiej pasji (a gorzkie słowa płynęły wartkim nurtem). W każdym razie, jest to tak ciekawe doświadczenie (uwalnianie), że mam temat na obszerny wpis, który opublikuję w najbliższym czasie.
W listopadzie z tęsknotą wróciłem do treningów. Zaskoczeniem był dla mnie tak duży spadek formy. Miesiąc leżenia bykiem i Pani Forma uciekła ode mnie jak niewierna kochanka. Z trudnością biegałem sześcio – siedmiokilometrowe odcinki po wygodnych, dla stawów, polnych drogach. Tętno szybko przekraczało pierwszy zakres przy tempie 5:50min/km. Nie jestem sprinterem, nie jestem mocnym zawodnikiem, jednak potrafiłem przebiec 15 km dystans nie przekraczając pierwszego zakresu, osiągając tempo poniżej 5:10min/km. Te pierwsze biegi dały mi obraz jak ma wyglądać dalszy trening i jaką drogę powinienem obrać.
Gimnastyka siłowa, czyli Lafay i jego domowa pakownia
Dużo czytałem (rozmawiałem) o budowaniu fundamentu pod właściwy trening, trening specjalny. Dużo mówiłem, pisałem, ale nic nie robiłem, aby ten fundament „wylać”. Odpowiednio długi odpoczynek i rozwód z bieganiem dał mi napęd, motywację do tego by zmierzyć się z gimnastyką siłową, której tak nie lubiłem. Ideałem byłoby uczęszczanie dwa razy w tygodniu na siłownię. Jednak, gdy przeanalizowałem problem, stwierdziłem, że najlepszym wyjściem będzie ćwiczyć w domu. Z pomocą przyszedł Grzesiek, który zapoznał mnie z pozycją „Trening siłowy bez sprzętu” Oliviera Lafaya. Metoda, którą przedstawia Lafay okazała się strzałem w dziesiątkę. Mogę swobodnie wzmacniać przypak, powiększać buły nie wychodząc z domu. To dopiero ideał!
Trening siłowy bez sprzętu – Olivier Lafay
BS – Biegi (bardzo) Spokojne
W listopadzie skupiłem się przede wszystkim nad ogólnorozwojówką i ćwiczeniami siłowymi. Dni pomiędzy ćwiczeniami wypełniałem biegiem spokojnym (BS) realizowanym w pierwszym zakresie tętna. Średni tygodniowy kilometraż wyniósł około 40 km. Podczas ustalania ogólnego zarysu „planu”, skupiłem się na czasie trwania treningu, dzięki temu zabiegowi, w pierwszej fazie (budowania formy), nie odczułem presji dystansu. Na trening biegowy wychodziłem cztery razy w tygodniu. Głównym celem, który postawiłem na ten miesiąc, to rozruszanie zastałych kości i przygotowanie kondycyjne pod kolejne miesiące treningowe.
Tempo
W ciągu miesiąca poczyniłem znaczny postęp i odzyskałem dość szybko utraconą formę. Pierwszy tydzień i bieg na dystansie około 7 km w I zakresie tempa (5:50min/km) przedstawił mi obraz fatalnej formy. W następnym tygodniu przeprowadziłem test na dystansie 10km. Osiągnąłem średnie tempo 5:23min/km. W kolejnych tygodniach tempo wzrastało (5:13mnim/km), a bieganie stawało się z trening łatwiejsze. Wczoraj przebiegłem 10km w tempie 5:09min/km, ale to już dane na kolejne podsumowanie.
Rower
W drugiej połowie miesiąca wprowadziłem do planu tygodniowego jazdę na rowerze. Raz w tygodniu od 3 – 4 godzin kręcenia korbą. Chciałbym użyć słów: trening uzupełniający, ale nie mogę. To część pewnego planu, który ma większy zasięg – plan wielosezonowy. Co kombinuję? Zdradzę tylko, że kładę kamień węgielny pod pewną śmiałą inwestycję. Ale póki zrealizuję swoje odległe marzenie, mam zamiar w przyszłym roku zasmakować przygody i wystartować w prawdziwym AR – rajdzie przygodowym.
Odpoczynek
Tego ważnego elementu treningu nie zaniedbuję. Dzięki „uwolnieniu” mam teraz więcej czasu i gdy czuję się niewyspany – śpię. Gdy czuję się spięty , pojawia się niepotrzebne ciśnienie – relaksuję się. Chce zapomnieć o złym dniu w pracy – szaleję z dziewczynkami. Chcę zresetować mózgownicę – oddaję się lekturze. „(…) LIFE IS SIMPLE”.
Podsumowanie
Jestem zadowolony z siebie. W ciągu miesiąca odzyskałem formę, zróżnicowałem trening. Mam pomysł i go realizuję. Nie utrudniam sobie życia. Nie staram się naginać rzeczywistości. Nie rzucam się z motyką na słońce. Kieruję się zasadą: „jak się nie ma co się lubi, to się lubi, co się ma”. Nie oszukuję siebie, mówiąc: ” ach, dobrze by było zrobić to, lub tamto” – po prostu wstaję i to robię. Życie jest piękne!
To tyle jeśli chodzi o te przydługawe podsumowanie miesiąca. Kolejne będą bardziej techniczne. Pojawią się cyfry, słupki, statystyki, opis celów i środków za pomocą których te cele realizowałem. Trochę subiektywnych spostrzeżeń i, mam nadzieję, garść dobrych rad.